Eventjes een korte bijdrage voor de paardenliefhebbers onder ons. In de paardenwereld is er al geruime tijd een enorme discussie over allerhande hulpmiddelen zoals een slof, stang en trens, sporen,… Ik heb geen zin om daarover een polemiek te starten. Mijn mening is heel duidelijk daarover. Het is en blijft een HULPmiddel en in de handen van een ervaren ruiter zie ik daar geen probleem in aangezien die persoon wel weet wat hij/zij doet. Wanneer dergelijke middelen in handen van onbekwame, ongeduldige ruiters komen, zie ik de toekomst iets somberder in. Bij de verkeerde mensen maakt zoiets alleen maar kapot. Onderstaande foto toont een paard dat al jaren met stang en trens (en sporen) gereden wordt en nooit correct ‘onder’ loopt.
Nog een voorbeeldje? Oké dan, let hieronder op het witte paard en vergelijk dat met het bruine paard. Zelfs een leek merkt het verschil.
Hieronder plaats ik dan een filmpje van Anky Van Grunsven op de Olympische Spelen in 2004. Ook een ruiter die uit een bepaalde hoek veel commentaar krijgt maar voor mij nog steeds een toonbeeld van klasse is. Ook in ons Belgenlandje hebben we enkele topruiters, denk maar aan Machtelds broer Floris De Coninck en ons allerliefste AS.
Ik deel volledig uw mening hierover. Prachtig voorbeeld ook
Ja natuurlijk hebt ge honderd procent gelijk! De bewijzen zijn er. Stang en trens doen soms meer slecht dan goed!Wat een grappig voorbeeld
! En wat een zalig filmpje, met die muziek erbij, geen woorden voor, heb echt veel bewondering!
groetjes Nicky
Hahaha, die Babette! :p
Der hangt ook zo ne klodder kwijl aan, da is ook grappig!
Leuk filmpje! En wat een eer dat mijn naam hier ook valt!
Ik doe aan zo’n discussies meestal niet mee aangezien ik zelf niet het grootste dressuurtalent ben
dus het zou ongepast zijn dan kritiek te geven. Maar als tegenvoorbeeld haal ik dan mezelf en mijn arabiertjes -een door dressuurruiters meestal ondergewaardeerd ras – aan. Vorige week zondag toen ik over het bietenveld gallopeerde met Dahiya met mijn onnozel rubberen bitje, met een merrie die niet weet wat longeren is en nog nooit in een piste heeft gereden maar die geniet van wat we doen, zag ik in de lokale manege ruiters met sporen en allerhande bitten en bijzetteugels jonge paarden te werk gaan. Ik kan met mijn paarden niet wat zij kunnen, helemaal niet, maar ik denk dat die redenering ook omgekeerd geldt.Ik bedoel hier dan onbekwame ruiters die hun paarden 1 keer in de week komen rijden en dan perfectie verwachten.Om dit te bereiken schuwen ze geen enkel HULPmiddel.
Welke paarden zijn dan het gelukkigst?
Laat dit vooral geen kritiek zijn op de vele dressuur en jumpingruiters die wel op een correcte manier geweldige dingen met hun paarden bereiken!
haha volgens mij komt er binnekort wel ergens een filmke aan me “horsejumping is not a crime!” … da paard is net nie aant jumpen! gezond is da volgens mij idd echt nie, ma tis natuurlijk wel mooi! x
Volledig mee eens – héhé na al die tijd herken ik “ons Babette” aka het superpaard van Tamara nog steeds manmanman wa waren da tijden.