Dinsdag 29 april is het zover, dan tonen we onze news broadcast. Ik had hier graag een voorsmaakje geplaatst maar zal jullie alvast op enkele bloopers trakteren ;-).
News Broadcast
Een zonnige maandag in Gent, boze oudjes, vuilnis, Polly Pocket, Bin Laden, halfblote mannen en het Citadelpark en dat allemaal voor Engels!
Arabian Stallion Parade
“Mooier opgemaakte paarden ga je nergens vinden!”
Deze ideale promotiezin werd mij in het oor gefluisterd door Julie. Geteisterd door tandpijn en een beetje ontgoocheling omdat mijn nieuwe lens er nog niet was, besloot ik om Julie en Barbara naar het walhalla van Arabische paarden te vergezellen.
Toegeven, het was een leuke dag (zelfs tandpijn kon de dag niet verstoren). Barbara, Julie en ik reden met de coole Golf richting Balen en Julie had, zoals het een echte dictator beaamt, de regels van de dag opgesteld. “Als we verloren rijden, is het de fout van Barbs, rijden we ergens tegen, is het de schuld van Shar.” Deze woorden waren nog maar net uitgesproken of Julie gilde plots luidkeels tijdens het demonstreren van haar parkeerkunsten “aaaaah daar staat nen boom ofwa? Shit jong!” waarop de Golf demonstreerde dat de remmen nog werkten.
Het domein in Balen waar Jadem Arabians zich bevindt, ligt op 5 minuten rijden van de Kempense golf (leuk weetje voor de golfers onder ons) en is een echt plaatje. Ik denk dat menig paardenliefhebber ook graag zo´n optrekje zou hebben. Mooie Arabische paarden wisselden elkaar af en menig veulen dartelde vrolijk doorheen de piste (of liep de begeleider omver). Duizelingwekkende bedragen passeerden de revue, tenzij u meteen $5500 dekkingfee kan tevoorschijn toveren. Een beetje sadistisch was het gebruiken van een merrie om de hengste helemaal dol te maken waarna de merrie weer doodleuk verdween.
Van bloedlijnen bij Arabieren weet ik weinig af. Ik ben meer thuis in de spring/dressuur/westernwereld en vertrouw dus op de kennis van Julie inzake Arabische paardjes. Ik zal hier alvast enkele namen posten, kwestie van de kenners gelukkig te maken: QR Marc, Enzo, Gily, Werter, Nibrass, Borsalino K,…
Hilarische momenten van de dag? Julie die bijna iets te “intiem” kennis maakte met Mecano en de P-Magazine ambities van Barbs (foto´s beschikbaar op aanvraag 
) Oh, en dan vergeet ik nog de familie Flodder look-a-likes die prompt foldertjes van Enzo hamsterden!
The Kills: ‘you got it I want it’!
Monday 24 March 2008, Ancienne Belgique, more @ The Top Of Music
Berlijn : de excuses
Allereerst sorry aan iedereen die ik momenteel verwaarloos, ik loop mezelf een beetje voorbij door allerlei omstandigheden.
Lieve Astrid, als ‘zoethoudertje’, een selectie van de foto´s uit Berlijn. Ik zie je wel één dezer in Merchtem City om de foto´s uit te wisselen!
Humo´s Rock Rally @ Nijdrop
Een straffe avond vol power. Favorieten: The Sins, A School of Quiet, Free Zamunda. Groeimogelijkheden gezien bij Blues in Bombay. Maar soit, The Sins dus. Vroeger was ik niet echt overtuigd van hun kwaliteiten maar iedereen heeft tijd nodig om te groeien. Ze hebben vrijdag alvast het thuisvoordeel goed gebruikt en fikten de zaal. Meer op Top of Music
13
Al dertien jaar is Caprice bij ons! Het was 22 januari 1995, een regenachtige zondag, en volgens mams de eerste keer dat ze mij met mijn mond vol tanden zag staan.
Uit nostalgie, ook nog een oud analoog experiment met ons favoriet model Machteld.
Thurston
God bestaat en het is Thurston Moore!
Een fantastische show in de AB gisteren die het wachten zeker en vast waard was. Zelfs het slechte voorprogramma kon de show van Thurston niet verpesten. Fantastische gast die gewoon nonchalant aan de toog een pintje drinkt, door de security niet herkend wordt op zijn eigen concert en daarna rockt als geen ander.
Nog een dank je wel aan Tim , o.a. voor het lenen van zijn 85mm f1.8. Tim, ik zal vanavond aan je denken en hopen dat je niet ritueel geslacht wordt door uitzinnige Marilyn Manson fans.
Fotojournalistiek
“Op vrijdag 7 december hebben jullie een les fotojournalistiek“. Om eerlijk te zijn, het klonk veelbelovend. Ik ben verslaafd aan mijn Canon en ik zou de eerste zijn die een extra vak als fotojournalistiek warm zou onthalen. Het was echter een grote teleurstelling zoals de iets sarcastischere kant in mij al verwacht had.
Allereerst mogen we stellen dat deze week een echte snertweek was. Het hele “hoe Shar vier keer van onderwerp voor haar reportage met nijpende deadline moest veranderen” - verhaal bespaar ik u maar het leidde wel tot de nodige frustraties. Tel daar dan nog eens een slaaptekort, een hele dag in de regen staan en ziek worden bij en je krijgt een chagrijnige Shar. Dan is er ook nog het befaamde ochtendhumeur van Shar dat door voorgaande factoren ver onder het vriespunt zakt.
Mijn grote vrees kwam uit toen de les van start ging met vragen à la “wie weet er wat scherptediepte is?“. Toen bleek dat we buiten in de regen en stormwind foto´s mochten nemen, leek er een kleine brombeer in mij tot uiting te komen.
“Maak een portretfoto“, was de opdracht. Vrij simpel, de enige regel was dat je een groot diafragma moest gebruiken zodat je een wazige achtergrond had. Plezier maken met de klasgenoten is altijd leuk behalve wanneer het stormt.
Toen ik terug in het lokaal kwam, bleek ik de allerleukste en snelste computer ooit te hebben. Ik moest om twaalf uur in de les Frans zijn en kon pas om vijf voor twaalf mijn foto afprinten. Gelukkig was de leerkracht Frans weer te laat en kwam ik nipt op tijd. Qua stressmoment kan het echter wel tellen.
“mmmm focal length 50 mm, dat is wel veel,” begon de docent.
“Ik werk met een 50mm prime lens dus dat is normaal,” aldus Shar.
“Een prime? Wat is dat?“
Hip hip hoi seg! Dus de bedenkingen die we hierbij maken zijn zeer eenvoudig. Een vak als fotojournalistiek zou ideaal zijn als keuzevak zodat er een beperkte groep dit vak kan kiezen en kan BIJLEREN. De meerderheid van mijn klas is niet geïnteresseerd in fotojournalistiek en is al blij als ze een tof vakantiekiekje nemen. En dat is hun volste recht, ik zou ook zeer ongeïnteresseerd zijn tijdens een les ‘modetips‘ ofzo. Dus maak er een extra keuzevak bij, namelijk fotojournalistiek. En terwijl we toch bezig zijn met goede tips, maak dan ook meteen van economie een keuzevak zodat ik daar tenminste van verlost ben.
Party @ Krokkebaas
De afgelopen twee dagen waren vrij chaotisch en druk. De reden daarvoor was de 50e verjaardag van Rudy, de president van de Krokkebaas. Reden dus om te feesten en voor ons om te werken. Donderdag waren de senioren aan de beurt, vrijdag de rest. De foto´s zijn heel leuk en bij momenten hilarisch. Ik post er hier alvast twee: eentje van het vrouwelijke barpersoneel en eentje met Bjorn & Didier.
Een klein slaaptekort is het gevolg maar het was fijn. Nog goed nieuws voor Shar: de Speedlite 430 EX is vrijdagochtend geleverd! Blijkbaar is het niet eens ingewikkeld want zelfs de mammie en andere Krokkebaaspeople kunnen er mee werken.
OorNaarVoor
De Canon is hersteld en dat voor €0! Dank u Makro! Dat moest gevierd worden en daarom was er natuurlijk het OorNaarVoor festival in CC Belgica en de afterparty Sonic Vol.5 in JH Zenith. Ontdekking van de avond was voor mij Motek, een zeer fijne band! Het enige minpuntje waren de compleet donkere ruimtes waardoor het fotograferen toch wel moeilijk was. Bekijk alle foto´s HIER op Denderend!
Kids = the future
Kinderen de toekomst, zegt men wel eens. Onderstaande ruiters geven alvast het voorbeeld.
Deze meid was de jongste van de groep en had ook het kleinste paard maar was wel de enige die een mooie springhouding had en rustig met haar paard omging. Dan nog een foto van Emma en Jempie de Schetlandpony. Twee kids die enkel oog hadden voor hun paard en het plezier dat dat met zich meebrengt. Nog geen ruimte voor ego´s en zo hoort het ook.
Wat baten stang en trens als de ruiter niet luisteren wil?
Eventjes een korte bijdrage voor de paardenliefhebbers onder ons. In de paardenwereld is er al geruime tijd een enorme discussie over allerhande hulpmiddelen zoals een slof, stang en trens, sporen,… Ik heb geen zin om daarover een polemiek te starten. Mijn mening is heel duidelijk daarover. Het is en blijft een HULPmiddel en in de handen van een ervaren ruiter zie ik daar geen probleem in aangezien die persoon wel weet wat hij/zij doet. Wanneer dergelijke middelen in handen van onbekwame, ongeduldige ruiters komen, zie ik de toekomst iets somberder in. Bij de verkeerde mensen maakt zoiets alleen maar kapot. Onderstaande foto toont een paard dat al jaren met stang en trens (en sporen) gereden wordt en nooit correct ‘onder’ loopt.
Nog een voorbeeldje? Oké dan, let hieronder op het witte paard en vergelijk dat met het bruine paard. Zelfs een leek merkt het verschil.
Hieronder plaats ik dan een filmpje van Anky Van Grunsven op de Olympische Spelen in 2004. Ook een ruiter die uit een bepaalde hoek veel commentaar krijgt maar voor mij nog steeds een toonbeeld van klasse is. We hoeven het trouwens niet te ver te gaan zoeken in dit Belgenlandje, denk maar aan Machtelds broer Floris De Coninck en ons allerliefste AS.
Don´t try this at home, kids!
Astelid & Maggie, my 2 little drunkies!
Joy Division : Control
Confusion in her eyes that says it all…
Horseball
Afgelopen weekend was het weer zover, ‘voetbal voor barbaren‘ zoals we het zo smalend noemen. Toegeven, dit weekend verliep het allemaal minder bruut. Pechvogel van de dag was Silke wiens paard de ring niet in wou. Uiteindelijk lukte het toch en ´t Hoefijzer won vlotjes de match.
Dimitri
Deze middag was het dé boterhammen op de Grote Markt. Dimitri trad op met zijn groepje Herpes en vandaar deze foto. Boeiend weetje: we hebben lange tijd gedacht dat Dimitri & Machteld het perfecte koppel zouden zijn wegens hun ‘tamheid’.
